Jiroj's profileKumOnBenZ@VCluBPhotosBlogListsMore Tools Help

Jiroj Tangseveephan

Occupation
Location
Interests
พูดมาก ปากหมา แต่จริงใจนะคร๊าบบบบ

ขอบคุณเพื่อนๆพี่น้องที่เข้ามาอ่านและติชมนะครับ!

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

KumOnBenZ@VCluB

พูดมากปากหมาแต่จริงใจ!
January 12

เชียงใหม่-ปาย-แม่ฮ่องสอน

โย่ว เนื่องจากอาทิดที่ผ่านมากระผมและผองเพื่อนชมรมวอลเล่ย์ได้เดินทางไปเที่ยวแม่ฮ่องสอนกันมา เลยมาเล่าสู่กันฟังคับ
เริ่มกันเล้ย!!!
วันที่หกมกราตอนสองทุ่ม ออกเดินทางจากหมอชิตใหม่(กทม.) แวะกินข้าวพักผ่อนที่กำแพงเพชรครั้งนึง แล้วนั่งรถต่อไปถึงเชียงใหม่ตอนเช้าวันที่เจ็ด
เมื่อถึงจังหวัดเชียงใหม่ รับไอเย็นซักพักก้อนั่งรถโดยสารประจำทางไปห้วยน้ำดัง เดินทางไปบนถนนสาย 1095 (ทางลาดชัน + คดเคี้ยว = เมารถ)
ยังไม่แค่นั้น นอกจากจะเผชิญกับเส้นทางสุดแสนทรมานแล้ว จากทางเข้าอุทยานแห่งชาติไปจนถึงลานกางเต๊นท์ก้อต้องเดิน+โบกรถขึ้นไปอีก ของก้อหนัก ไกลก้อไกล เหนื่อยสุดๆ ไปถึงลานกางเต๊นท์ก้อบ่าย ไม่มีอะไรทำเลย ว่างมากๆ เพราะมันเป้นสถานที่ที่ไว้ดูพระอาทิตย์ตกกะขึ้น และไว้นอนเท่านั้น
เลยหมดวันไปกับการเล่นไพ่รอดูพระอาทิตย์ตก แต่กลางคืนสวยมากๆ ดาวเต็มฟ้าเลย คงเพราะไม่มีแสงจากรอบๆรบกวนแม้แต่น้อย
เช้าวันถัดมาก้อตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้น แต่ก้อมองไม่เห้น แล้วกลับไปนอนต่อ ตอนสายๆก้อเดินลงไปรอโบกรถตรงทางเข้า อช. มีคนใจดีรับพวกเราทั้ง 11 คนขึ้นรถไป "ปาย" เมืองสายหมอกที่หมายของเราในทริปนี้ ไปถึงตอนเที่ยงก้อหาข้าวกิน เก็บของ แล้วออกมาเช่าจักรยาน ขี่จะไปน้ำตก แต่ทางมันขึ้นเขาเลยไม่สามารถไปถึง ถึงแค่วัดที่ตีนเขา เลยเปลี่ยนที่หมายไปที่อื่นแทน ไปนั่งเล่น(โดมิโน้)ที่ร้านขายน้ำซะนาน แล้วก้อไปโป่งน้ำร้อนกัน ทางเป้นเนินเขาสลับขึ้นลง ทำให้ต้องเดินสลับปั่นจักรยานไป กว่าจะถึงโป่งน้ำร้อนก้อเกือบหกโมง (ปิด 18.00 น. เหอะๆๆ) เลยดูแต่บ่อน้ำร้อนตรงทางเข้าแป๊บนึง แล้วก้อรีบขี่กลับ เพราะกลัวมืดก่อน (เดินทางเป้นชั่วโมง อยู่ไม่ถึงสิบนาที) กลับมาเดินช้อปปิ้ง (เจอเพื่อนพี่น้องชาวจุฬาฯอยู่เรื่อยๆ) กินข้าว กลับที่พักนั่งดูเพื่อนDRINK แล้วก้อนอน
วันที่เก้าเช้าตื่นมาเดินไปกินโจ้ก+ปาโก๋ ดูหมอกยามเช้า แล้วกลับมานอนต่อ 555+ ตอนสิบโมงก้อนั่งรถบนทางคดเคี้ยว (อีกและ) ไปถึงแม่ฮ่องสอนตอนบ่ายสาม แล้วเหมารถไปปางอุ๋ง นั่งรถอีกสองชั่วโมงก้อถึง (สรุปนั่งรถไปครึ่งวัน เฮ้อออ+โอ้กกกกก) เก็บของเข้าที่พัก เปลี่ยนชุด เดินต่อไปที่อ่างเก็บน้ำ แล้วก้อลงน้ำไปยืนสั่นเฉยๆ แล้วก้อขึ้นจากน้ำเดินอย่างไกลเพื่อไปดูหงส์ดำสองตัว มืดแล้วก้อกลับที่นอน กินข้าว อิ่มแทบอ้วก แต่ถูกมาก กินเส็ดอากาศก้อเริ่มเย็นจนถึงหนาว ไฟฟ้าเค้าก้อปั่นเอง สามทุ่มไฟก้อเลยดับ โดนบังคับนอนซะงั้น
วันต่อไปก้อเดินไปดูสายหมอกที่อ่างเก็บน้ำ แล้วเก็บของไปบ้านรักไทย กินอาหารจีนยูนาน ดื่มชา ซื้อของฝาก ลงมาพอกโคลนที่ภูโคลน (20นาที 60บาท) กลับมาแม่ฮ่องสอนอีกครั้ง หวังว่าจะได้นั่งรถกลับกรุงเทพฯ แต่รถเต็ม เลยต้องรออีกวัน เลยได้โอกาสเที่ยววัด เดินถนนคนเดิน แล้วก้อนั่งเล่นไพ่อีกคืน ตื่นมาตอนสาย อาบน้ำเก็บของ นั่งรถ 15 ชั่วโมง กลับกรุงเทพฯ ถึงอย่างปลอดภัยเมื่อเช้านี้นี่เอง
ขอบคุณที่ติดตามอ่านเรื่องการท่องเที่ยวแม่ฮ่องสอนคราวนี้ครับ...
 
ข้อคิดจากการไปปาย
1. อย่าเช่ารถจักรยานเพื่อท่องเที่ยวในปาย ถ้าอยากเช่าควรเช่ามอเตอร์ไซค์
2. พี่เจียม"ลั่น"หลังอาหารทุกมื้อ ส่วนคนอื่นจะ"บิ้ว"เป้นบางครั้ง
3. ช่วงปิดกีฬามหาลัยจะเจอเด็กจุฬาฯ อยู่ภาคเหนือเยอะมาก
4. ไปเที่ยวก้อสามารถออกกำลังกายได้จากการเดิน และ ปั่นจักรยาน
5. ที่แม่ฮ่องสอนเปรียบเหมือนดาวพุธ (กลางวันโคตรร้อน กลางคืนโคตรหนาว)
6. อย่าเชื่อระยะทางในแผนที่ (ดูใกล้ๆ แต่จริงๆแสนไกล)
7. ต่อเนื่องจากข้อ 6 อย่าเชื่อระยะทางที่คนแถวนั้นบอก (บอกแค่ 500 เมตร จริงๆ 2 กิโล)
December 22

สอบ/เจาะเหล็ก/เตะบอล/ดูหนัง

ถึง Space ที่รัก
หลังจากไม่ได้อับสเปซมานานแสนนาน
วันนี้เป็นวันศุกร์ วันแรกของการสอบ(ของคนอื่น)
อาทิดที่ผ่านมาเราสอบ midterm ไปสองตัวและ (AIR CON & FEM)
คาดว่าคะแนนคงตกมีนตามเคย เหอะๆๆ
กว่าจะสอบอีกทีก้อศุกร์หน้าแหนะ (28 ธ.ค. Energy Management in Building)
กว่าจะอ่านก้อคงวันพฤหัสแหละ 555+ (แล้วก้อตกมีน..อีกแล้ว)
 
มาเล่าเรื่องวันนี้ดีกว่า...
วันนี้ก้อเเป้นวันธรรมดาวันนึง ตื่น 7 โมงครึ่ง ออกจากบ้าง 7 โมง 45 เพื่อถึงมหาลัย ก่อน 9 โมง และหาที่จอด
นึกว่าวันนี้จะได้ย้าย lab (หลังจากที่ อ. บอกว่าจะได้ย้ายตั้งแต่เดือนตุลา) แต่สุดท้ายก้อเหมือนเดิม...ใช่ครับ ไม่ได้ย้าย 555+
เลยต้องมาเจาะรูแผ่นเหล็กของ อ. แทน นึกว่าจะได้ทำคนเดียวซะแล้ว โชคดีที่ได้ โก๊ะ กะ พี่เอกมาช่วย ไม่งั้นแย่แน่ๆ
แล้วพี่เจียมกะพี่ต้อมก้อตามมาช่วย ก้อเลยช่วยกันหลายคน ไม่เหงาดี จนในที่สุด ก้อเจาะเส็ด (หรือเปล่า... ไม่รู้เพราะออกมาก่อน)
เลอะสนิมกะน้ำมันกันไปตามๆกันทุกคน หึหึหึ (กางเกงเลอะเลย แม่ฆ่าตายแน่ๆ T_T)
อ้ออ วันนี้เกือบได้ไปช่วย อ. ขนสังฆทานและ แต่บังเอิญออกมาเตะบอลก่อน 555+
และแล้วก้อไปถึงสนามบอลตอน 17.40 แต่กว่าจะได้เตะก้อปาเข้าไปตั้งหกโมงกว่า สายตลอดล่ะคับพี่น้อง
แต่ก้อได้เตะได้วิ่งก้อพอใจและ วันนี้ยิงได้ด้วย เย้ๆๆๆ
เตะบอลเส็ดก้อไปดูหนังเรื่อง "National Treasure:Book of Secret"... โคตรจะหนุกเลย
ถ้าใครรู้ว่าในหนังสือลับหน้า 47 มีไรก้อช่วยบอกด้วยและกันนะ...
 
...จบชีวิตในวันนี้แต่เพียงเท่านี้ ไว้เจอกันใหม่เมื่อมีอารมณ์อับนะจ๊ะ Space ที่รัก
January 29

TaGจากนู๋บี(แอน)

สืบเนื่องมาจากการโดน "Tag"

ก่อนอื่นขอนิยามก่อน Tag มาจากคำว่า Blog Tag ซึ่งมันเป็นการละเล่นที่คนที่โดน tag จะต้องเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเอง 5 ข้อ
แล้ว tag ต่อไปให้อีก 5 คนต่อไป
 
เนื่องจากนางสาวสุธิดา มันtagมา(โยนภาระมาให้ซะงั้น)
 
เรื่องแรก...
บังเอิญไอเบนซ์มันก้อเป้น"ตื่งหนั่งเกี้ย"(ลูกคนจีน)อ่านะคับ เลยมีชื่อจีนกะเค้าอยู่ชื่อนึง คือ"陳 孚 炳"
แซ่ตั้ง ชื่อฮูเป้ง(นี่จีนกลางอ่านว่า chen fu bing)
พูดจีนแต้จิ๋วได้นิดหน่อย
 
เรื่องที่สอง...
เป้นเรื่องวีรกรรมสมัยเด็ก ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยโดนตีเลยแม้แต่ครั้งเดียว จนกระทั่ง ป.ห้า
เล่นซ่อนแอบในห้องเรียนในเวลาว่า ไอเราก้อเป็นเด็กสร้างสรรค์ไปแอบนอกหน้าต่างตรงคอนเดนเซอร์แอร์
แล้วมันมีกล้องวงจรปิดจับภาพได้ เลยโดนหวดเข้าไปเลย
 
เรื่องที่สาม...
ผมเป้นเด็กชอบเล่นกีฬา เล่นได้กีฬาทุกอย่าง แต่ไม่เก่งซักอย่าง พอเล่นได้หมด แต่กีฬาที่ชอบที่สุดคงไม่พ้น บาส บอล วอลเล่ย์(เท่ากัน แล้วแต่อารมณ์)
 
เรื่องที่สี่...
แต่ก่อนเมื่อนานมาแล้ว มีความฝันอยากจะเป็นนักบินมากมาย แต่ก้อต้องสิ้นสุดไปเมื่อตอน ม.3 ตอนที่ตัดสินใจเรียน ม.4 ต่อ
ตอนนี้ความฝันเลยกลายเป้นแค่"วิศวกรที่ดี"แทน
 
เรื่องที่ห้า...
เรื่องสุดท้ายแล้วววว เย้ๆ
เป้นเรื่องเรียนปิดฉากแล้วกัน
ในชีวิตสอบตกครั้งเดียว คือกลางภาควิชาภาษาไทย ได้ 14/30 (แต่ไม่ยักกะมีใครผิดหวัง เสียใจแหะ)
และไม่เคยได้เกรดสี่อยู่สองวิชา ได้แก่ ภาษาไทย(เจ้ากรรม) กะชีววิทยา นั่นเอง
แล้วก้อได้คะแนนmidtermต่ำสุดในsecสองวิชาในเทอมเดียวตอนปีสามเทอมหนึ่ง คือENTHERM1และHEAT TRANSFER
 
จบข่าววววว.....
 
ปล. ขอโทษด้วยที่แต่ละเรื่องมันดูน่าเบื่อไปนิด ไม่มีเรื่องอื้อฉาวให้ไปคุยเล่นกัน อิอิ
 
เหอะๆๆ ขี้เกียจหาคนtagต่อแล้วอ่ะ ไม่tagแล้วกันนะนู๋บี หุหุหุ
September 04

เรื่องราวที่ผ่านๆมาในหนึ่งเดือน

สวัสดีเพื่อนๆพี่น้องทุกคน ระหว่างช่วงที่ไม่ได้เขียนสเปซมานานแสนนาน ได้มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป้นเรื่องดี หรือเรื่องร้าย(แต่รู้สึกจะมีเรื่องร้ายเป้นส่วนใหญ่)
เริ่มจากเรื่องคะแนนมิดเทอมก่อนแล้วกัน ในการสอบครั้งนี้ คงเป้นเพราะความขี้เกียจของกระผมอีกตามเคย ทำให้คะแนนที่ออกมามันย่ำแย่ขนาดที่ว่า"ได้min ถึง2วิชา"เลยทีเดียว เลยถอนมันซะทั้งคู่เลย
 
ต่อมาเป้นเรื่องดีๆซะหน่อยแล้วกัน
มันเกิดขึ้นในวันเกิดของผมนั่นเอง เย้ๆๆ ถึงในวันนั้นจะต้องลอกการบ้านส่งถึงสองวิชา แต่ก้อไม่หนักหนาอะไร เพราะก้อลอกส่งเป้นปกติชีวิตอยู่แล้วอ่านะ
วันนั้นนี่ก้อได้ของขวัญวันเกิดและSMSมาอวยพรพอสมควรทีเดียว ความจิงแค่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆจำได้ก้อดีใจแล้วล่ะ
แต่ที่น่าประทับใจมากสุดๆเลยในวันนั้น คงไม่พ้นของขวัญจากเฟรชชี่ชมรมวอลเล่(คาดว่านำโดยโน้ตและปีใหม่) ที่เอาคำอวยพรมาแปะไว้บนรถ และเขียนแต่ละอย่างให้ชวนฮากันเลยทีเดียว ทำให้วันนั้นขับรถอยู่ก้อมีแต่คนมามองแล้วก้อขำ(ขนาดตัวเองเห้นเองยังขำเลย55+) แต่ของขวัญชิ้นอื่นๆก้อไม่ลืมนะครับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ได้แก่ หมวกจากโชกุน สมุดจากน้องเป๋าและมิ้กกี้ พวงกุญแจจากน้องโบ ที่วัดลมจากไอยศ ตุ๊กตาจากใบเตย เค้กจากพีน้องชมรมวอลเล่ย์(ได้กินวันที่25อ่ะ แต่ก้อดีกว่าไม่มีกิน) CDจากไอ้หัวโต ฯลฯ ขอบคุณทุกคนมากมาย
 
เรื่องต่อมาคงไม่พ้นเรื่องทริปชมรมที่เพิ่งผ่านไป(25-27ส.ค.)
25 ได้กินเค้กที่ชมรมสั่งมาเลี้ยงพี่เจียมกะผมด้วย (ถึงจะมีคนแย่งกินเยอะแต่ก้อเฮฮาดี หุหุ)แล้วก้อไปเชียน้องเป๋าแข่งsingingฯ
26 ไปเที่ยวเขาวัง ลิงเพียบเลย นั่งอยู่เฉยๆลิงก้อมากัดซะงั้น (ไว้กรูจะไปล้างแค้น!!!) แล้วก้อไปเล่นทะเลที่หาดเจ้าฯ
27 กลับ กรุงเทพฯ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าป้ายบอกทางถึงกรุงเทพฯ บอกว่าถึงอนุสาวรีชัยฯ
 
ช่วงที่ผ่านๆมาก้อคงมีแค่นี้ล่ะมั้ง???
 
ปล. ใครว่างไปดูซีซันเชนจ์กะผมหน่อยนะครําบบ จะเป้นพระคุณอย่างยิ่ง
August 14

ME LAB1 นรก

555 หลังจากผ่านพ้นจากการทำแล๊บเครื่องกลไป ก้ออับสเปซซะหน่อย
 
เป้นการทำแล๊บที่ทรหดมากมาย หยุดยาวสามวันตั้งแต่ 12ถึง14สิงหา นั่งทำแล๊บไปซะครึ่งนึง
 
วันเสาชิวๆ ไปนั่งฟังแอมเวย์พูด แต่ก้อหลับตามสไตล์เบนซ์ แล้วก้อไปเตะบอลต่อที่เตรียมพัฒน์
หลังจากนั้นก้อไปซีคอนฯ จะไปกินชาบูชิ แต่เป้นวันไรก้อไม่รู้(วันแม่อ่ะแหละ)คนโคตรเยอะเลย แต่ก้อได้กิน
ซัดซะอิ่มแปร้เลย แล้วก้อกลับบ้านมานอนสบาย
 
วันอาทิด ไอยศนัดทำงานแล๊บที่คณะตอน10โมงเช้า ไปถึงตอน10.05 แต่ไม่เห้นมีใครโผล่ไปเลย
ดีนะที่ไม่ค่อยสายกันมาก แค่10.15ก้อได้ทำงานแล้ว ทำตั้งแต่ตอน10โมงกว่า ถึง5ทุ่มกว่าถึงได้กลับบ้าน
13ชั่วโมง โหดร้ายมากมายง่ะ แง้ๆๆๆๆ
 
แล้วก้อวันนี้(จัน14ส.ค.)ตื่น11โมง ทำเส็ดส่งแบบเฉียดฉิวเกือบๆสี่โมงเลย รอดไปๆ แล้วก้อออกไปเตะบอลตามสไตล์เบนซ์อีกแล้ว 55+
August 09

พื้นที่เล็กๆ

ชอบเพลงนี้มากมาย
แต่ฟังแล้วเศร้าๆยังไงก้อไม่รู้
รู้สึกว่า"นาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ"ไปหน่อย
ไม่รู้ว่าโตแล้วต้องทำไง?? มีเรื่องวุ่นวายมากมาย ไม่เหมือนตอนเป้นเด็กที่ไม่ต้องสนใจอะไร
วันๆก้อแค่เรียนเล่นไป ไม่อยากเป้นผู้ใหญ่เลย
แต่คงเป้นไปไม่ได้ ก้อ"ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป้นเด็ก"อยู่แล้วกัน
ขอให้"ความเป้นเด็ก"อยู่กันฉันตลอดไป......
 
เพลง : พื้นที่เล็กๆ

จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป
โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย
มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร
โตแล้ว ต้องทำอย่างไร

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนตัวเราเองอาจหล่นหาย
เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน
ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้

ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน
เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน
ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน
จูงมือเดินไปด้วยกัน

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร
อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยู่เดียวดาย
ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป

(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)
อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป
(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)
August 06

ว่างจัด ซัดซะหน่อย

สะสะสวัสดีคะคะคับพี่น้อง ไม่ได้พบเจอมานานนะเนี่ย ถึงจะเป้นช่วงเวลานานแล้วที่ไม่ได้อับบล้อก แต่มันก้อยังไม่รู้ว่าจะอับอะไรดี
เรื่องส่วนตัวแต่ละวันก้อซ้ำๆ ค่อนข้างจะเหมือนเดิมไม่ค่อยเปลี่ยนเท่าไหร่
จะมีก้อแค่สอบมิดเทอมที่ผ่านไปในแต่ละวิชา
Manage ข้อสอบchooice มั่วได้ก้อไม่เน่าเท่าไหร่
Mech Sys Design OpenBookจงเจริญ ไม่ถึงกะทำได้ แต่อย่างน้อยก้อไม่ศูนย์
Mech Machinary ชีวิตเริ่มเศร้า อ่านไม่จบ ทำไม่ทัน
ME Exp&Lab สอบต่อจากmachinaryติดๆ อ่านไม่ทัน แล้วข้อสอบยังออกOldham's Razorอีก ใครคือOldhamฟ่ะ????
En Therm Sys Design เหอะๆๆ ออกEthicsด้วย กูไม่มีจรรยาบรรณคร๊าบบบ(โว้ย)
Heat Transfer ขอบคุณยศที่ช่วยเล่านิทานฮีตให้ฟัง ขอบคุณพี่เจียมที่เอื้อเฟื้อสถานที่อ่านยามค่ำ แม้ว่าพี่จะเล่นดอทเออยู่ แต่ก้อยังไขข้อข้องใจในวิชานี้ได้
 
ชีวิตหลังมิดเทอม
ME Lab เจอแล๊บ อ.อศิ เศร้าไปเลยทีเดียว
บ่ายพหัสมีlab auto eng หนุกหนานมากมาย แต่มีเคืองนิดนึงตรงที่หนังสือบอกให้เช็คน้ำมันเครื่อง เปลี่ยนน้ำมันเครื่อง แต่เอาเข้าจิงๆกลับไม่ได้เปลี่ยน ถึงกะเซ็งไปเลยทีเดียว แต่ก้อได้ความรู้มาพอสมควรเลย ชอบๆๆๆๆ
ไว้เรียนวิชานี้จบแล้วจะมาผ่ารถhonda jazzเล่น อิอิอิ
 
ขอบคุณเพื่อนพี่น้องที่อุตส่าเข้ามาอ่านและติชมนะคระคระคร๊าบบบบ
ด้วยรักและห่วงใย จากเบนซ์
 
Photo 1 of 7

Horoscopes

Loading...